دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 2 2 2010 06 22 Narratology of Signs in Nima’s “Afsaneh” روایت‌شناسی نشانه‌ها در «افسانه» نیما 109 128 19261 FA غلامحسین غلامحسین زاده استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس قدرت الله طاهری استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی فرزاد کریمی کارشناس‌ارشد زبان و ادبیات فارسی Journal Article 2016 06 14 Semiology is a new science and its history returns to several decades ago. This science has a great capacity for reading and criticism of literary works. If this science approaches to literary analysis and critism, it will provide a great deal of precise scientific possibilities for the critics. Semiology classifies signs and codes into distinguished frameworks and this classification is the raw material for structural criticism of literary works. Although Nima Youshij’s “Afsaneh” is not the first non-traditional Iranian poem and has a long way to its original structure, but because of some innovations (especially in content), it can be considered as the first Persian Free Verse. Indeed, "Afsaneh" is one of the narrative poems of Nima that comprises two narratives  and some partial narratives. In this study, the narrative aspects of this epopee will be considered. At first, two main narratives are analyzed semiologically, i.e. the type of signs and codes are recognized and, then, according to this distinction, their frequency and  functions, the narrative state of poem will be analyzed. از شکل‌گیری نشانه شناسی چند دهه‌ای بیش نمی‌گذرد. این دانش دارای ظرفیت‌های فراوانی برای خوانش و نقد آثار ادبی است و اگر به مباحث نقد و تحلیل ادبیات نزدیک شود؛ امکانات علمی دقیق‌تری، از آنچه تاکنون به عنوان نقد ادبی شناخته شده است، در اختیار منتقدان قرار می‌دهد. نشانه‌شناسی، نشانه‌ها و رمزگان را در چارچوب‌هایی مشخص و متمایز طبقه‌بندی می‌کند و این طبقه‌بندی، ماده خام اولیه‌ای برای نقد ساختاری متون ادبی خواهد بود. "افسانه"ی نیمایوشیج، اگرچه اولین شعر غیرسنتی ایران نیست و اگرچه تا رسیدن به قالب اصلی شعر نیمایی هنوز فاصله زیادی دارد، به دلیل پاره‌ای نوآوری‌ها؛ بخصوص نوآوری‌های محتوایی، اغلب به‌ عنوان اولین شعر نو فارسی تلقّی می‌شود. افسانه در واقع، یکی از نخستین شعرهای روایی نیما است که از دو روایت کامل و تعدادی پاره روایت تشکیل شده است. در این تحقیق، جنبه‌های روایی این منظومه مورد بررسی قرار می‌گیرد. ابتدا دو روایت اصلی نشانه‌شناسی می‌شوند؛ یعنی نوع نشانه‌ها و رمزگان موجود در آن‌ دو روایت مورد شناسایی و تحلیل قرار می‌گیرد و سپس با استناد به این تفکیک، میزان فراوانی و نوع عملکرد آن‌ها، وضعیت روایی شعر تحلیل می شود. https://rpll.ui.ac.ir/article_19261_2ad07dbaa7b09e641b7f0163218fd761.pdf