دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 1 1 2018 01 20 The potential capacities of Ta'ziyeh in Modern Imagism قابلیت های تعزیه در تصویر پردازی نوین (در بررسی دو نسخه تعزیه مجلس درویش بیابانی و حضرت موسی (ع)) 113 127 19275 FA امیرحسین ندایی استادیار انیمیشن دانشگاه تربیت مدرس سید حبیب الله لزگی استادیار ادبیات نمایشی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2018 01 20 Ta'ziyeh as the most important method in religious and ritual theatre in Iran has many capabilities which can be used in modern visualization. The only element in this theatre which has been studied is distancing in performance styles. But by studying the existent versions of Ta'ziyehs, there are other elements for recognition and use, which has not still been studied. <br />The relationship between religious and ritual theatre with Ta'ziyeh and also their main themes helps to identify these elements and their capabilities. Meanwhile, the presence of music as an expressive and performing element provides a basis which can be used in finding a new manner of expression in visual/dramatic works (such as music videos).  <br />Studying on such elements as time-place interlace, character replacement, functions of music, and their effects on audiences, shows that Ta'ziyeh has specific capabilities in visualization (even in Cinema and Media). This article, through capitalizing on this subject and introducing one paradigm (Moses and poor Pilgrim), and comparing two versions of it, tries to represent these capabilities, and illuminates Ta'ziyeh's abilities for modern (and even postmodern) visualization. تعزیه به عنوان مهمترین شیوه نمایش مذهبی و آیینی در ایران، از قابلیت‌های بسیاری برخوردار است، که می‌تواند در اشکال گوناگون تصویر پردازی نوین امروز مورد استفاده قرار گیرد. در این میان، شاید تنها عنصر بسیار مهمی که تاکنون به آن توجه شده، کارکرد فاصله گذاری در شیوه اجرایی آن است. اما با بررسی نسخ موجود از مجالس تعزیه، عناصر دیگری نیز قابل باز شناسی و استفاده هستند که مورد توجه و بررسی علمی قرار نگرفته اند.رابطه تعزیه و نمایش مذهبی در شکل عام آن، و همچنین مضامین اصلی مطرح شده در تعزیه ها، به شناخت هر چه بیشتر این عناصر و قابلیت های آن کمک می کند؛ ضمن آن که وجود موسیقی به عنوان عامل بیانی و عنصری اجرایی، زمینه ای را فراهم می آورد که در یافتن نوعی لحن در آثار تصویری/دراماتیک، (همچون موسیقی تصویری Music Video) می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.بررسی این عناصر مانند درهم ریزی زمانی، درهم ریزی مکانی، جابه جایی شخصیت ها، کارکرد موسیقی، و نیز چگونگی تاثیرگذاری بر مخاطب، نشان می دهد که تعزیه قابلیت های ویژه ای در عرصه تصویرپردازی رسانه‌ای دارد. این مقاله با مطرح کردن یک نمونه (مجلس درویش بیابانی و موسی (ع)) و بررسی دو نسخه از آن می‌کوشد این قابلیت‌ها را بازشناسی کرده، تواناییهای آنها را برای استفاده در تصویرپردازی نوین و امروزی تبیین نماید. https://rpll.ui.ac.ir/article_19275_26e54c1b5c1cecd738a621d721b36a0d.pdf