دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 5 2 2013 08 23 Textual Criticism of Bahar-e Danesh متن‌شناسی کتاب بهار دانش 67 86 19358 FA حسن ذوالفقاری دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرّس Journal Article 2016 06 14 <em>Bahar-e Danesh</em> by Enayatollah Kanbuh Lahouri is a work of Persian literature in India and among the mostly-read literary works of which more than three hundred manuscripts and some commentaries and dictionaries are available. There are few books which have this number of manuscripts. There in not yet an authentic textual criticism of this book in Iran. This book has been an example for secretaries and a textbook in schools and for learners of Persian in India which represents the style of story-in-story in Indian story writing. The style of this work is embellished and the writer has been mainly concerned with decorating the words and sentences in it. The primary aim of the writer is decoration of discourse rather than fictionalization. Motifs of the stories are various and a mixture of Persian and Indian stories. This book is among the books of female tricks and it can be investigated sociologically beside similar works in Persian literature. More than such points, it is also one of the texts of folk literature. Compared to other works in this field, the language of this work is more difficult and embellished. This article aims to provide a textual criticism of this significant literary text which has taught Persian language to a large group of Indian fans for many years. Besides introducing the text and its literary and stylistic values, the fictional characteristics and motifs of this text are also introduced. <br />  <em>کتاب بهار دانش اثر عنایت­الله کنبوه لاهوری (درگذشته 1028یا 1088)از آثار ادبیات فارسی در هند و ازجمله پرخواننده­ترین متون ادبی است که بیش از سیصد نسخة خطی و چندین شرح و فرهنگ از آن در دست است. کمتر کتابی تا این اندازه نسخة خطی دارد. این کتاب مهم تاکنون در ایران به شیوة منقّح تصحیح انتقادی نشده است. بهاردانش سرمشق نویسندگی منشیان و کتاب درسی مکتب­خانه­ها و فارسی آموزان هندی بوده و معرف سبک داستان­پردازی هندی داستان در داستان است. سبک نگارش بهار دانش متکلّف و مصنوع است و نویسنده در آن بیشتر به آرایش الفاظ و عبارات توجه داشته است. هدف اولیة نویسنده صنعتگری و آرایش­های کلامی است تا داستان­نویسی. بن­مایه­ها­ی قصّه­های بهار دانش متنّوع و تلفیقی از داستان­های ایرانی و هندی است. بهار دانش از کتابهای مکر زنان است که در ردیف آثار موجود در ادب فارسی قابل بررسی­های جامعه شناختی است. بهار دانش جز ارزش­های یادشده یکی از متون ادب عامّه نیز هست. متنی اندک متفاوت که زبان آن نسبت به دیگر آثار این حوزه متکلّف و دشوار است. این مقاله به متن پژوهی این متن ادبی مهم می­پردازد که سالیانی دراز زبان فارسی را به گروه عظیمی از علاقه­مندان هندی آموزش داده است. در خلال معرفی متن و ارزشهای ادبی و سبکی و ویژگی­های محتوایی و داستانی و بن‌مایه‌های کتاب معرفی می­شود.</em><br /> <strong> </strong> https://rpll.ui.ac.ir/article_19358_ae1475398e1ed539983d8a5199acb9d2.pdf