دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 5 3 2013 11 22 Prison of Soul A Study on the Meaning of Cage in Poetic Texts of Persian Literature زندان جان (پژوهشی در معنای قفس در متون شعری ادب فارسی) 87 110 19369 FA محمود مهرآوران استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم عاطفه خدایی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا Journal Article 2016 06 14 Considering their thought and ability, poets select some words, which have both useful meaning and high capacity of suggestion and imagery, for conveying their messages. This article discusses one of the frequent, effective, symbolic and imagist words, i.e. “cage”. The main question is how and with which linguistic and rhetoric meanings this word has been used in Persian texts. Exploring the Divans of poets from third century onwards –of course the selected poets- it is found out that such word, which itself entered Persian from Arabic, represents various linguistic and rhetorical meanings keeping pace with movements of Persian poetry and proportionate with different subject in the history of poetry. Proportionate with subjects and their temperaments, poets have ascribed different literal as well as figurative and metaphorical meanings like world, body, country, society and other meanings to this word. In classical and mystical poetry, this word has been mostly used in the sense of “body and world” whereas in contemporary poetry it has been used mainly in the sense of “prison and society”. In general, cage suggests the image of a prison for the soul of human being.   شـاعران و سخنوران در انتقال پیامهای خویش، با توجه به اندیشه و توانایی خود واژگانی را بر می گزینند که هم معنایی مفید و هم قدرت القا و تصویرسازی بـالایی داشته باشد. پــژوهش حاضر به بــررسی یکی از ایـن واژه‌های پرکاربرد، مـؤثر، نمادین و تصـویری یعنی «قفس» مـی پردازد. بـا تحقیق در منتخب دیـوان شاعران از قرن سوم تا عصر حاضر مشخص می‌شود که واژه قفس که از زبـان عربی وارد فارسی شده است، پا به پای جریان‌های شعر فارسی و متناسب بـا مـوضوعات گوناگون در طول تاریخ شعر، معانی گوناگون زبانی و بلاغی به خود گرفته است.<br /> شاعران به تناسب موضوعات و روحیه خویش علاوه بر معنی لفظی این واژه، معانی کنایی و استعاری گوناگونی مانند دنیا، تن، جسم، وطن، جامعه و معانی دیگر از این اراده کرده‌اند.<br /> بیشترین استفاده از این واژه در معنی «تن و دنیا» در شعر سنتی و عرفانی به چشم می‌خورد و در شعر معاصر بیشتر در مفهوم زندان و جامعه به کار رفته است. در مجموع تصویری که از قفس ارائه می‌شود زندانی برای روح و جان انسان است. https://rpll.ui.ac.ir/article_19369_24d4f7dec4dba1725641938b0e4a8f08.pdf