دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 9 3 2017 09 23 Gulistan and Bostan Stage Analysis Based on the Todorov’s Theory تحلیل حکایت‌های گلستان و بوستان بر اساس نظریة تودوروف 63 80 22128 10.22108/rpll.2017.22128 FA امید وحدانی فر استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران محمّد رضا صرفی استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران محمّد صادق بصیری استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2016 03 04 Given that narrativization has a unique position in Saadi’s works, the main purpose of this study is to introduce and to analyze these types of stories in Saadi's Gulistan and Bostan. Also, another purpose of this study is to investigate the stories based on Tzvetan Todorov’s framework from the "typology" of rules and laws governing the construction of these known anecdotes. Results of this study showed that there were similarities between the fictional story of Gulistan and Bostan with Todorov's theory in terms of the presence of features such as event-based stories, the principle of causality non-mediated, emphasis on character interaction, lack of psychology, there is an imaginary time and place, the presence of exemplary character, and the absoluteness of some characters. Also, these stories were categorized into three species of mythical, epistemological and ideological tales. According to the survey, it was found that most stories in Gulistan were "epistemological" (48%) and the least were “anecdotal” (12%). However, in Bostan, the highest proportion was allocated to the epistemological side (59.52%) and the least belonged to the ideological category (7.15%). As the result, ideological category is the lowest one in both stories. However, for the highest proportion, the decision is not that much clear. حکایت‌‌پردازی در آثار سعدی جایگاه ویژه‌ای دارد؛ به همین سبب معرفی و تحلیل گونه‌های حکایت‌های گلستان و بوستان سعدی، هدف اصلی این پژوهش است. بررسی حکایت‌های این دو اثر برپایة دیدگاه تزوتان تودوروف از منظر نوع‌شناسی، هم‌چنین شناخت و معرفی قواعد و قوانین حاکم بر ساخت این حکایات، هدف دیگر این جستار است. این بررسی نشان می‌دهد به سبب وجود ویژگی‌هایی، بیشتر حکایت‌های این دو اثر با نظریۀ روایتی تودوروف مطابقت دارد؛ این ویژگی‌ها عبارت است از: حادثه‌محوربودن حکایات، اصل علّیّت بی‌واسطه، تأکید بر کنش شخصیت‌ها، نبود روان‌شناسی، وجود زمان و مکان فرضی، حضور شخصیت‌های نمونه‌وار، مطلق‌بودن برخی از شخصیت‌ها و... . درواقع با یافتن مشابهت‌های داستانی بین نظریۀ تودوروف و حکایت‌های گلستان و بوستان، این حکایات را در سه گونۀ اسطوره‌ای، معرفت‌شناختی و ایدئولوژیک می‌توان طبقه‌بندی کرد. باتوجه‌به بررسی حکایت‌ها، درمجموع و به‌ترتیبِ فراوانی، بیشترین حکایات گلستان در گونۀ اسطوره‌ای، با تعداد 39 حکایت (48 درصد) و کم‌ترین آن با تعداد 12 حکایت (حدود 15 درصد) در گونۀ ایدئولوژیک قرار می‌گیرند. بیشترین و کم‌ترین گونه‌های حکایات بوستان نیز به‌ترتیب، گونۀ معرفت‌شناختی با 25 حکایت (52/59 درصد) و گونۀ ایدئولوژیک با 3 حکایت (15/7 درصد) است. بنابراین، کمترین تعداد حکایت‌های هر دو اثر از گونۀ ایدئولوژیک است؛ البته بیشترین گونه‌های حکایات در این دو اثر متفاوت است و از یک نوع نیست.

https://rpll.ui.ac.ir/article_22128_f4fac408706902da6df17b1e44337fdc.pdf