دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 10 1 2018 03 21 Correcting Ghias’ Poetry Collection and Introducing His Poetry Style ضرورت تصحیح دوبارة دیوان غیاث و سبکشناسی شعر او 107 127 22310 10.22108/rpll.2017.77264 FA رضا قنبری عبدالملکی استادیار زبان و ادبیات فارسی، گروه دروس عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، ایران Journal Article 2015 11 09 Ghiasuddin Ali Yazdi known as "Ghias" was a well-known poet and painter from the tenth and eleventh century AH who was known for the design of silk fabrics to "Naqshband". He, in addition to skill in the art of Naqshbandi, was also capable of poetry and had a collection of beautiful poems. His poetry collection includes various poems odes and sonnets, quatrains and Masnavi. All of these has been corrected and published only once by Hussein Masarrat in 2014. This study, by examining this publication, will show its weaknesses and inadequacies in several sections: 1) the method of correction is uncertain and inauthentic; it is deductive; 2) many of the verses are recorded with distortions that, by affecting the meaning of the original text, have changed a lot of it. In addition to these points, the mistakes related to suspensions, typos, mischiefs, and recordings should also be mentioned. Masarrat’s correction of Ghias’ collection has many drawbacks; for this reason, this article tries to refer to some of them and the need to re-examine his collection. The elements of the style of Ghias poetry are also analyzed in this essay in terms of familiarity and normality. The most important norms in the poetry of Ghias are syntactic, spatial, and archaism. In this study, we try to recall this part of the norms, part of the aesthetic functions in Ghias’ poetry. غیاث‌الدین علی یزدی، متخلص به غیاث، شاعر و نقاش مشهور سده‌های دهم و یازدهم هجری است که به سبب طراحی بر روی پارچه‌های زربفت به نقشبند معروف بود. غیاث افزون‌بر مهارت در هنر نقشبندی، در شاعری نیز توانا بود. <em>دیوان</em> او شامل مثنوی، قصیده، قطعه، رباعی، غزل است که تاکنون فقط یک‌بار به اهتمام حسین مسرّت در سال 1393 تصحیح و منتشر شده است. این جستار با بررسی این چاپ، ضعف‌ها و نارسایی‌های آن را در چند بخش نشان خواهد داد: 1ـ روش تصحیح، نامشخص و نامستند، به‌گونه‌ای قیاسی است؛ 2ـ بسیاری از ابیات با تحریفات و تصحیفات ضبط شده است؛ به‌طوری‌که با تأثیر بر معنای متن اصلی، تاحدّ بسیاری آن را دگرگون کرده است. افزون‌بر این نکته‌ها، باید به اشکالات مربوط‌به تعلیقات، غلط‌های چاپی، بدخوانی نسخه، ضبط ابیات به‌صورت نقطه‌چین نیز اشاره کرد. تصحیح مسرّت از <em>دیوان غیاث</em> اشکالاتی دارد؛ به همین سبب این مقاله می‌کوشد با اشاره به برخی از آنها، ضرورت تصحیح دوبارة<em> دیوان</em> را بررسی کند. عناصر سبکی شعر غیاث نیز در این جستار، از منظر آشنایی‌زدایی و هنجارگریزی تحلیل می‌شود. مهم‌ترین جلوه‌های هنجارگریزی در شعر غیاث در زمینه‌های نحوی و زمانی، آرکائیسم، مشاهده می‌شود. در این گفتار سعی شده است تا با یادآوری این بخش از هنجارگریزی، قسمتی از کارکردهای زیبایی‌آفرینی در شعر غیاث بررسی و تحلیل شود. https://rpll.ui.ac.ir/article_22310_99c5f5e3de5a901ec6867750abd1f807.pdf