دانشگاه اصفهان متن شناسی ادب فارسی 2476-3268 10 3 2018 09 23 A Comparative Study of Miracles in Three Hagiographies Summary Translation of Almafakher in the Merit of Abdul Aljylany, Qalaed-Jawahiri, and Ghusieh بررسی و مقایسۀ کرامت‌های منسوب به شیخ عبدالقادر گیلانی در پیرنامه‌های نگارش‌‌شده دربارۀ او 1 15 22681 10.22108/rpll.2018.78152.0 FA مریم حسینی استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران مریم رجبی نیا دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2016 08 18 Sheikh Abdul Qadir Gilani, is a mystic of fifth and sixth centuries AD, and is considered as one of the elders that had written many Persian and Arabic Hagiographies. According to the importance of Hagiographies with the main theme of dignity and miracles and the attitudes of writing them, in this article, in order to identify the situation of the old and mystic of Sheikh, first of all, we have tried to introduce the works and Hagiographies that had been written about Abdul Qadir, then we study the degree of the author's rhetoric method in order to assert the dignity and to investigate all types of miracles in the three Hagiographies which has been written about him such as the summary translation of Almafakher, Qalaed-Jawahiri and Gusieh merits. Comparing these Hagiographies yielded the following results: all of them are similar to each other a lot, especially in the use of material and physical miracles to show the greatness of him, to share the greatness of positive attitudes such as a guidance and greatness in the summery translation of Almafakher and Qalaed-Jawahiri. After reviewing the direction of in these texts, differences were found between the two of the other sources. Therefore, the credibility of miracles (greatness) was determined according to the direction and method of writing. شیخ عبدالقادر گیلانی (عارف قرن پنجم و ششم هجری) ازجمله مشایخی است که پیرنامه‌های بسیاری به فارسی و عربی دربارۀ او نوشته ‌شده ‌است. اهمیت پیرنامه‌ها به سبب درون‌مایۀ اصلی آن (کرامت) و چگونگی نگارش آنهاست؛ همچنین این آثار برای شناخت احوال پیر و عارف بسیار سودمند است. به همین سبب در این مقاله کوشش می‌شود ابتدا آثار و پیرنامه‌های نوشته‌شده دربارۀ عبدالقادر معرفی شود؛ سپس شیوۀ بلاغت نویسنده در بیان کرامت و نیز انواع و جهت‌های کرامات در سه پیرنامۀ نوشته‌شده دربارۀ او (ترجمۀ خلاصة المفاخر، قلائدالجواهر و مناقب غوثیه) بررسی شود. در مقایسۀ این پیرنامه‌ها می‌توان دریافت این آثار، به‌ویژه در استفادۀ بسیار از کرامت‌های مادی برای بیان بزرگی‌های شیخ، به یکدیگر بسیار شبیه هستند؛ همچنین شباهت‌های بسیاری در بیان کرامات با جهت‌های مثبت دیده می‌شود؛ مانند هدایتگری در ترجمۀ خلاصة المفاخر و قلائد الجواهر. پس از بررسی جهت کرامت‌ها در این پیرنامه‌ها، تفاوت‌هایی میان جهت کرامات در مناقب غوثیه با دو پیرنامۀ دیگر به دست آمد و میزان باورپذیری کرامت‌ها برپایة جهت و شیوۀ نگارش آنها بررسی شد.

https://rpll.ui.ac.ir/article_22681_b8a74c81e936dc898b81afffdaa984ca.pdf